هلویو سوتو سوتو در 21 فوریه 1930 در سانتیاگو به دنیا آمد. او یک فیلمساز شیلیایی بود که یکی از مهم ترین فیلمسازان اواسط دهه 1960 و 1970 به شمار می رفت.

او به دانشکده حقوق رفت، شغلی که هرگز انجام نداد. در سن بسیار جوانی و با شنیدن ندای ارتباطات، از شیلی مهاجرت کرد و در فیلم‌هایی که در آرژانتین فیلم‌برداری می‌شد، به سمت‌هایی دست یافت و در رادیو اکوادور مشغول به کار شد. وی کتاب هایی مانند سمنا یک سمنا را نوشتh موفقیت انتقادی منظمی داشت.

با بازگشت به شیلی، سینما شروع به ارائه رونقی می‌کند که قبلاً دیده نشده بود: ورود دوربین‌های 16 میلی‌متری به‌علاوه مفاهیم سیاسی-اجتماعی هوای تازه‌کننده به سینمای ساخته شده نه تنها در این بخش، بلکه در آمریکای لاتین می‌دهد. اولین فیلم او تحت تأثیر نئورئالیسم و ​​مفهوم اجتماعی آن، Yo tenía un camarada (من یک رفیق داشتم) بود و به لطف حمایت تجربی C ساخته شد.inema از دانشگاه شیلی در سال 1964. در آن سال ها، سینمای تجربی کارگردانان جوانی را گرد هم آورد که با نگرش آوانگارد و بی دغدغه شروع به فیلمبرداری از واقعیت کردند که قبلاً هرگز روی پرده ظاهر نشده بود. پدرو چاسکل در تدوین، هکتور ریوس در عکاسی و گوستاوو بچرا در موسیقی در نهایت به ستون فقرات گروهی از فیلمسازان کلیدی آن دوره تبدیل شدند و از آنجا اولین فیلم های رائول رویز، میگل لیتین، آلوارو رامیرز، کارلوس فلورس دل پینو، لئوناردو سسپیدس و طیف وسیعی از مستندسازان به عنوان جاعلان سینمای جدید شیلی در تاریخ ثبت خواهند شد.

پس از اولین فیلم‌های کوتاهش، او فیلمی را می‌گیرد که به یاد ماندنی‌ترین و بحث‌برانگیزترین فیلم او تبدیل شد، Caliche Sangriento. سانسور شده توسط دولت ادواردو فری مونتالوا به دلیل فشار ارتش، پس از توافقی که حذف را به خطر انداخت، توانست نور را ببیند.برخی از پوسترهایی که به حساسیت آن سال ها لطمه زد. این فیلم به همین دلیل به طور گسترده توزیع شد، اما پس از نمایش آن، کمتر و هیچ چیز در مطبوعات گفته نشد.

هلویو سوتو که در سال 1970 سالوادور آلنده را بر عهده گرفت، به عنوان مسئول وظایف اداری در تلویزیون ملی شیلی فراخوانده شد، جایی که او به موازات کار خود به عنوان کارگردان برخی از مجموعه های تلویزیونی فعالیت می کرد. در سال 1971 بود که او توانست شاهکار بعدی خود را انجام دهدفیلم ure Voto + fusil، نگاهی انتقادی به تاریخ شیلی که به طور نامنظم دریافت شد. بعداً، او فیلمی بلند ساخت که داستان و مستند را در هم آمیخته بود و هرگز در شیلی نمایش داده نمی شد، زیرا یک کودتا به طور ناگهانی فرآیندهای دموکراتیک توسعه یافته تا آن زمان را قطع کرد.

اولین فیلم «اروپایی» او شاید بزرگترین موفقیت کارنامه او باشد. Llueve sobre Santiago روزهای کودتا، شکنجه، آدم ربایی و ناپدید شدن را به تصویر می کشد.موارد در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی مورد تحسین قرار گرفت، اما توسط رژیم نظامی ممنوع شد. هلویو سوتو از تبعید در سرزمین های دور رنج می برد و تا دهه 1990 به شیلی باز نمی گردد، جایی که تمام انرژی خود را صرف آموزش نسل های جدید فیلمسازان می کند.