فردریک وایزمن

فردریک وایزمن (زاده ۱ ژانویه ۱۹۳۰ - درگذشته ۱۶ فوریه ۲۰۲۶) فیلم‌ساز، مستندساز و کارگردان تئاتر آمریکایی بود. به عنوان یک مستندساز، وایزمن به دلیل توانایی اش در به تصویر کشیدن تفاوت های ظریف زندگی در موسسات آمریکایی مانند زندان ها، بیمارستان ها، ادارات رفاه و دبیرستان ها مورد توجه قرار گرفته است. او کار خود را در سال 1963 با تولید یک فیلم روایی به نام «دنیای خنک» آغاز کرد که بررسی زندگی نوجوانان هارلم است. در آغاز، وایزمن وااو یک رفرمیست اجتماعی سرسخت است و فیلم هایش خواهان تغییر بودند.

Titicut Follies، اولین مستند او، افشاگری از زندگی در زندانی برای جنایتکاران مجنون در بریج واتر، MA است. این موضوع بحث برانگیز بود و وایزمن را به شهرت یک قاچوله تبدیل کرد. چهار مستند بعدی او همگی افشاگری از دیگر مؤسسات تحت حمایت مالیات بودند که برای نشان دادن ناکارآمدی بوروکراسی طراحی شده بودند که نه تنها تهدید به نابودی می کند.m، بلکه مردمی را که قرار بود به آنها خدمت کنند، غیرانسانی می کند. وایزمن پیام خود را کاهش داد و شروع به تمرکز بیشتر بر فرهنگ آمریکایی کرد تا در فیلم پریمیت (1974) به نمادگرایی فعالیت های روزانه اشاره کند.

در دهه 1980، او شروع به بررسی نهادها از نظر ارتباط آنها با ایدئولوژی کرد. برخلاف سایر مستندها، کار وایزمن از نظر زمانی پیشرفت نمی کند. در عوض، بخش ها به صورت موضوعی مرتب شده اند، مانند یک مقاله، و از طریق rh به هم مرتبط می شوندابزارهای اخلاقی مانند مقایسه و کنتراست برای ایجاد یک ساختار الگو. فیلم‌های او هرگز روایت نمی‌شوند و در نتیجه بینندگان را مجبور می‌کنند تا خود بین سکانس‌ها ارتباط برقرار کنند. وایزمن گهگاه به فیلم‌های تخیلی بازگشته است، البته در سبک اجرای غیرداستانی، مانند خاطرات سرافیتا (1982) و La Derniere Lettre (2002).