ریکاردو بالیاردو (زاده ۷ اوت ۱۹۲۱ – درگذشته ۵ نوامبر ۲۰۱۴)، که بیشتر با نام Manitas de Plata ("دست‌های کوچک نقره‌ای") شناخته می‌شود، نوازنده گیتار فلامنکو فرانسوی با تبار کاتالانی گیتانو، متولد جنوب فرانسه بود.

بالیاردو در یک کاروان کولی در سِت در جنوب فرانسه به دنیا آمد.

او با نام مستعار Manitas de Plata (در اسپانیایی «دست‌های نقره‌ای»)، تنها ده سال پس از مرگ گیتاریست جاز و آهنگساز رومی-بلژیکی، جانگو راینهار، پذیرفت که در انظار عمومی بنوازد.dt، در سال 1953.

بالیاردو پس از یک نمایشگاه عکاسی در نیویورک که توسط دوستش لوسین کلرگ برگزار شد، در ایالات متحده به شهرت رسید. او اولین آلبوم رسمی خود را در سال 1963 در کلیسای کوچک آرل فرانسه با لیبل فیلیپس ضبط کرده بود. بعداً در سال 1967 مجدداً در برچسب انجمن خبره منتشر شد و از طریق باشگاه کتاب ماه فروخته شد. این رکورد او را مورد توجه مخاطبان آمریکایی قرار داد، جایی که یک مدیر به دست آوردیک رزرو برای او برای اجرای کنسرتی در سالن کارنگی نیویورک در 24 نوامبر 1965 و در نمایش اد سالیوان در همان سال. او در سالن های مختلف دنیا به اجرای برنامه پرداخت.

مانیتاس د پلاتا عموی دیگو، پاکو و تونینو بالیاردو و پسر عموی پابلو، فرانسوا (کانوت)، پاچای، نیکلاس و آندره ریس (پسران پسر عمویش، هنرمند فلامنکو خوزه ریس، که با آنها به عنوان دوتایی در دهه 190 میلادی اجرا کرد) بود.اعضای سابق گروه رومبای کاتالان Gipsy Kings.

دی پلاتا در 6 نوامبر 2014 در سن 93 سالگی در خانه سالمندان در مونپلیه درگذشت. او در آوریل 2013 دچار حمله قلبی شدید شده بود.

یکی از ضبط های او نامه ای از ژان کوکتو برای او به ارمغان آورد و او را به عنوان یک خالق تحسین کرد. گفته می شود پابلو پیکاسو با شنیدن بازی او در آرل در سال 1964 فریاد زد: "این مرد از من ارزش بیشتری دارد!" و به کشیدن گیتار بالیاردو ادامه داد. استرالیاکریس فریمن، نوازنده چند ساز لیان، شاگرد او در سال 1971، تأثیر و آموزه های دپلاتا را تصدیق کرد.

مجسمه‌ای از مجسمه‌ساز ژان لوپ بوویه، که دو پلاتا را در حال نواختن گیتار خود نشان می‌دهد، در ژوئن 2017 در مقابل هتل دو ویل، مون‌پلیه، نصب شد.

منبع: مقاله "Manitas de Plata" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA.