خوزه مارکو داوو

خوزه مارکو داوو (به اسپانیایی: José Marco Davó) (زاده ۱۰ مه ۱۸۹۵، آلیکانته، توریویجا، آلیکانته، ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۴) یک هنرپیشه اسپانیایی بود.

اولین تماس او با دنیای سینما در اواسط دهه 1930 با دو نقش فرعی در اقتباس از آثار کارلوس آرنیچس برای سینما اتفاق افتاد: مرد من (1934) به کارگردانی بنیتو پروجو و دون کوئینتین، لا آمرگائو (1935) به کارگردانی لوئیس بونوئل و لوئیس مارکینا.

پس از پایان جنگ داخلی و در سراسردر دهه 1940، با تمرکز بر حرفه تئاتری خود، شرکت خود را تأسیس کرد و با رافائل لوپز سوموزا و کارلوس گاریگا کار کرد که با آنها آثاری از خودش و دیگر نوشته‌های خود را با همکاری لوئیس تجدور و خوزه آلفایات به نمایش گذاشت.

او با فیلم آلبای آمریکا (1951) به سینما بازگشت و پس از آن La Guerra de Dios (1953) و El Mayor de Zalamea (1954) به سینما بازگشت. در سال 1955 او در Marcelino Pão e Vinho و در پنج دوره بعدی شرکت کرداو در سال های نوجوانی به عنوان یک بازیگر ثانویه معمولی در تولیدات سینمایی اسپانیا تبدیل شد تا اینکه به صد فیلم رسید.

از ویکی پدیا (es)، دانشنامه آزاد