مانتان مورلند
مانتان که درست پس از پایان قرن در لوئیزیانا به دنیا آمد، در سن 12 سالگی شروع به فرار از خانه کرد تا به سیرک ها و نمایش های پزشکی بپیوندد، اما بارها و بارها به او بازگردانده شد. در این زمان ها او مهارت های کمیک خود را تقویت کرد و روال ها و اعمالی را توسعه داد که در نهایت در صحنه وودویل یا آنچه که در آن زمان "مدار چیتلین" نامیده می شد محبوب شد. او که ذاتاً یک نوازنده انفرادی بود، اغلب با دیگر کمیک های معروف (مانند بن کار) همکاری می کردter) به کار خود ادامه داد، و تبدیل به یک مجری ماهر برنامه های «گفتگوی نامشخص» شد، که در آن دو کمیک نقره ای به طور مداوم در وسط جمله بالا می رفتند، گویی ذهن یکدیگر را می خواندند (یعنی «بگو، دیدی...؟» «دیروز او را دیدم... خیلی خوب به نظر نمی رسید»). تمرکز مانتان به تدریج تجارت او را به سمت فیلم سوق داد، جایی که در ابتدا در بخشهای خدمتگزار ظاهر شد (مردان کفشزن، باربر، پیشخدمت). با این حال، استعداد او در خنداندن مردم میسر استنباید نادیده گرفته شود و او به زودی در فیلمهای کمدی وسترن به سبک هارلم و فیلمهای کمدی درجه «الف» با ایفای نقش یک خدمتکار خرافی و همیشه وحشتزده که از هر نوع عذاب قریبالوقوع فرار میکند، جایگاهی برجسته به دست آورد.
اوج گرفتن مورلند در فیلمها با بازی مکرر او در نقش بیرمنگام، رانندهی بداخلاق، در مجموعهی «چارلی چان» بود، جایی که او برای همیشه به رئیسش هشدار میداد که از یک مورد یا موقعیت آشکارا خطرناک دور بماند. هر چند خالی از سکنهعمارتهای d مکانی ایدهآل برای نمایش شخصیت کلیشهای او بودند، مانتان در سالهای بعد به شیوهای متفاوت توسط این موفقیت هالیوودی تسخیر خواهد شد. در دهه 1950، نگرشهای نژادی شروع به تغییر کرد و با ظهور جنبش حقوق مدنی، آنچه زمانی خندهدار تلقی میشد اکنون برای سیاهپوستان و سفیدپوستان تحقیرآمیز و توهینآمیز تفسیر میشد. مانتان و دیگران، مانند استپین فچیت، توسط هالیو طرد شده و مورد تمسخر قرار گرفتندبه خاطر تصویرهای منفی گذشته آنها. دههها طول کشید تا تماشاگران ببخشند و نسلهای جدید کمدی دوران افسردگی مانتان مورلند را فراموش کنند تا این بازیگر برگردد.
در اواخر دهه 1960 او در تلویزیون و در آگهیهای تبلیغاتی و فیلمهای گاه به گاه ظاهر شد و به او اجازه داد تا دوباره با کمدیهایی مانند بیل کازبی، گادفری کمبریج و کارگردان کارل راینر کار کند. با این حال، برای مانتان خیلی کوتاه بود،در سال 1973 که مدتها از سلامتی رنج میبرد، در اثر خونریزی مغزی درگذشت، درست زمانی که به محبوبیت دوباره خود میرسید. امروزه، مخاطبان تمایل دارند بیشتر با مورلند مهربانتر و درک کنند و او را بهعنوان یک کمیک با استعداد به یاد میآورند که به تنها راهی که او میدانست، موانع بزرگ را شکست و درها را برای سایر بازیگران سیاهپوست باز کرد.
