کاتالین کارادی (زاده ۸ دسامبر ۱۹۱۰، بوداپست - ۸ فوریه ۱۹۹۰، نیویورک) بازیگر و خواننده مجارستانی بود. او بازیگر نقش اول فیلم های مجارستانی بود که بین سال های 1939 تا 1945 ساخته شد، او در خارج از مجارستان به عنوان برنده جایزه «صالحان در میان ملل» برای نجات تعدادی از یهودیان مجارستانی شناخته می شود.

او بازیگری را در سال 1936 با گذراندن کلاس‌هایی از ارنو تارنای و آرتور باردوس آغاز کرد. پس از جلب توجه روزنامه نگار زولتان اگید دریک بار در بودا (که نام کارادی را نیز پیشنهاد داد) به ایلونا آزل، بازیگر سابق، معرفی شد، که در مدرسه بازیگری او در سه سال بعد اصول اولیه این حرفه از جمله خوانندگی را آموخت. اولین اجرای کارادی در اواخر دهه 30 در تئاتر Joob Dániel بود. بین سال‌های 1931 تا 1941 در تئاتر Pesti و Vígszínház در نقش‌های مختلف ظاهر شد.

اولین نقش او در سینما، هلالوس تواس (بهار مرگبار)به او شهرت فوری به عنوان یک دیوا و نماد جنسی داد، که توسط صدای غیرمعمول و زمزمه دار و شخصیت "زن مهلک" پشتیبانی می شود. در نه سال بعد، او در 20 فیلم ظاهر شد. Zoltán Egyed مدیر او شد و با موفقیت تصویری شبیه هالیوود در اطراف خود ایجاد کرد، در نتیجه هزاران طرفدار سعی کردند از لباس، مدل مو و رفتار او در سراسر کشور تقلید کنند. زندگی شخصی کارادی یک موضوع دائمی شایعات و شایعات متناقض بودe و در مورد او مرد خوار یا لزبین است. این تئوری ها حتی بیشتر مطرح شد زیرا او با رئیس سرویس مخفی ریجنت میکلوش هورتی، ایستوان اویسازی، که او نیز از او خواستگاری کرد، رابطه صمیمی داشت و ویلا برای او خرید.

فیلم Hamvadó Cigarettavég ساخته پیتر باکسو محصول 2001 به یاد او تقدیم شده است. در سال 2004، به دلیل اقدامات شجاعانه خود در طول جنگ جهانی دوم، مدال حق پس از مرگ را از سازمان یاد وشم اینستی دریافت کرد.سرپرستی

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Katalin Karády، دارای مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.