ویم وندرس

ارنست ویلهلم «ویم» وندرس (زاده ۱۴ اوت ۱۹۴۵) فیلم‌ساز و نمایشنامه‌نویس آلمانی است که از چهره‌های اصلی سینمای جدید آلمان است. از جمله افتخاراتی که وی دریافت کرده است، جوایزی از جشنواره های فیلم کن، ونیز و برلین است. او همچنین یک جایزه بفتا دریافت کرده و نامزد سه جایزه اسکار و یک جایزه گرمی شده است.

وندرس اولین فیلم بلند خود را با تابستان در شهر (1970) انجام داد. او برای کارگردانی فیلم آلیک تحسین منتقدان را به دست آوردe در شهرها (1974)، حرکت اشتباه (1975)، و پادشاهان جاده (1976)، که بعدها به عنوان سه گانه فیلم جاده شناخته شد. وندرس برنده جایزه بفتا برای بهترین کارگردانی و نخل طلا برای پاریس، تگزاس (1984) و جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن برای بال های آرزو (1987) شد. از دیگر فیلم های برجسته او می توان به دوست آمریکایی (1977)، دوردست، خیلی نزدیک! (1993) و روزهای کامل (2023).

وندرس سه نامزدی برای آکادمی دریافت کرده استجایزه بهترین فیلم مستند بلند: برای باشگاه اجتماعی بوئنا ویستا (1999)، پینا (2011) و نمک زمین (2014). او برای ویلی نلسون در تئاتر (1998) نامزد دریافت جایزه گرمی برای بهترین موزیک ویدئوی طولانی شد. او همچنین برای کارگردانی مستندهای Tokyo-Ga (1985)، روح یک مرد (2003) و پاپ فرانسیس: مردی از قولش (2018) شناخته شده است.

وندرس از سال 1996 رئیس آکادمی فیلم اروپا بوده استاو یک عکاس فعال است که بر تصاویر مناظر متروک تاکید دارد. او را کارگردان مولف می دانند.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا ویم وندرس، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.