انقلابات، در نهایت، برای همیشه و ابدی
Revolutions, at Last, Forever and Ever
مانند آلبومی عکاسی که در خانهای متروک فراموش شده است، واژهها و تصاویر به آرامی به یاد میآورند که چگونه سه زن در برابر جهانی رو به فروپاشی، امید و نگرانی را در کنار هم دارند. همچنین به یاد خاموشی آن کسی که گفت «بشنو»، سپس خاموش شد و دیگر هرگز چیزی نگفت.
