پارکس خود را به عنوان موضوع قرار می‌دهد و توسعه‌اش را به عنوان یک فرد و هنرمند از طریق یک پرتره خودنگار غیرروایی و انتزاعی دنبال می‌کند که عکس‌هایش را با شعر، آهنگ‌های موسیقی و صحنه‌هایی از فیلم‌هایش ترکیب می‌کند. این اثر همچنین شامل تصاویری از پارکس و تفسیرهایی از یادآوری‌های شخصی‌اش است که توسط بازیگران آوری بروکس، راسکو لی براون و جو سنکا اجرا می‌شود.