استاندارد

آیا کسی به خاطر می‌آورد پروژه لوپس رگا که در سال ۱۹۷۵ ساخت معبد عظیم ملی را تصور می‌کرد تا تمامی شخصیت‌های اساطیری تاریخ ارغانتینی در یک ساختمان باشند؟ از سان مارتین تا پِرون بر روی اسبِ پینتو. از تمبرهای بیلن کِسپیس کودکی تا سینه‌های لیبرتادی لیبلان در دوره نوجوانی. تمام کلیشه‌های ارغانتینی در زیر سقفی واحد جمع شده‌اند. اما ساخت و ساز به تأخیر می‌افتد. کارگران با انگیزه‌های جنسی خود سرگرم می‌شوند. آیا این یک ساختن غیرممکن آرژانتین است؟ همیشه در حال آغاز. همیشه طرح‌های بزرگ و پروژه‌های عظیم که هرگز به ثمر نمی‌رسند. کشوری دوم‌دستی که خلاء بنیادی‌اش را پشت بنای monuments پنهان می‌کند. در سینمای آچا، دوم‌دستی به نمایش گذاشته می‌شود.