در سال ۱۹۴۳، هنگامی که تلاش‌های جنگی ژاپن با دشواری روبه‌رو است، دریابدریای معاونت پیشنهادی برای آموزش دسته‌های خلبانانِ «داوطلب» که هواپیماهای مسلح خود را به سوی ناوهای جنگی متحدین پرتاب کنند. داستان زندگی خلبانان کامیکازی را روایت می‌کند که توسط صاحب رستوران پیر کیوشو که یادشان را گرامی می‌دارد، به یاد می‌آورند. ادای احترام به کشته شدگان و چند سرود نظامی ممکن است روح برخی ژاپنی‌ها را برانگیزد، اما باقی مخاطبان به سمت خروج‌ها خواهند رفت. صحنه‌های نبرد به خوبی اجرا شده‌اند و فیلمنامه برخی صحنه‌های memorable را ارائه می‌دهد، اما کارگردانی و بازیگری نسبتاً قابل قبول نتوانسته‌اند روایت تکراری شینتارو ایشیاهارا را بی‌پیرایان نگه دارند. پس‌نوشتۀ پس از جنگ طولانی مدت را به ناظر اضافه می‌کند. فناوری‌های فنی کیفیت خوبی دارند.