خط داستانی
فیلمی که از طریق صحنهبرداری در سن آناتو، تگزاس، پرترهای صمیمی از مربی محلی و شاعر جو جیمِنز را بازمیگوید. از طریق فرایند مدیتیشنِ اتو کشیدن لباسها—کاری که اغلب به عنوان «کارهای زنان» شناخته میشود—با جو در آن هدف آشنا برای یافتن چینش بینقص مواجه میشویم. از میان همهٔ کارهای خانه، اتو کشی تنها کاری است که یک «دِهِس» با خوشرویی آن را به مهارت میکشاند؛ زیرا چینهای بینقص کلید رسیدن به ظاهری بیعیب هستند و این چینهای دقیق همزمان با قدرت جاذبه کار میکنند. در نریشن، جو خطوط شعر خود با عنوان «پدربزرگ» را میخواند و ما به پتانسیل این چینهای بینقص نگاه میکنیم که توجه «اولین دوست» او را—عشق اول یک مرد دیگر—جلب میکند.
