بحرانی که عمیقا فاجعه بار است عدم تعادل و بی عدالتی است که آلفی سلیگر با آن مواجه است. فیلمساز یهودی، هیپوکندریک و سرپرست خانوار در مشکلاتی دور از دسترس هستند: فرزندان نوجوانش رویمی و آلن به او بی معنی می نگرند، همسرش هِلِنا تنها اگر او را بی اندازه مسخره بیابد خوشحال است، بانکش ورشکسته می شود و پروژه فیلم جدید او از تأیید برخودار نمی گردد. دوست به دشمن بدل می شود، امید به پارانویا می انجامد و حتی روان‌پزشکش به پایان دادن به زندگی او سفارش می دهد، اما او با نمایشی نمایشی از زندگی اش جدال می کند و در نهایت زندگیش باز می گردد و به دنیا برمی گردد...