خط داستانی
این مستند تجربی چهل دقیقهای زندگی الیزابت ایتن کنوی کنورس را بررسی میکند. پس از اینکه بهعنوان خوانندهٔ پویا بهطور تجاری نادیده گرفته شد، در سال ۱۹۷۴ در سن ۵۰ سالگی ناپدید شد و تنها یادداشتهای خداحافظی و یک فایلدار پر از آثار بینظیرش به جا گذاشت. آهنگهای عمیقا شخصی او از زمان خود جلوتر بودند. روبهروی عمل جراحی بزرگ و احساس ناکامی شدید، کنوی کنورس با شورِ خودش سوار وونگوگن ویاِسبیگ را ترک کرد و دیگر صدایی از او شنیده نشد. «تنهاییمان را زندگی کردیم» از آرشیو ضبطها، تصاویر، مصاحبهها و تصاویر نمادین برای بررسی زندگی کنوی کنورس از لنز موسیقیِ خود او استفاده میکند.
